:: دوره 2، شماره 4 - ( پاییز 1397 ) ::
جلد 2 شماره 4 صفحات 217-222 برگشت به فهرست نسخه ها
مدل تبیین احساس شادکامی دانشجویان توسط جهت‌گیری مذهبی درونی با توجه به نقش میانجی‌گر خوش‌بینی و امیدواری
سیدعلی هادیان*1، سجاد امینی‌منش2، مصطفی خانزاده3، رسول علی‌عسگری4
1- گروه دروس عمومی، دانشکده علوم انسانی، واحد خمینی‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی‌شهر، ایران، اصفهان، خمینی‌شهر، منظریه، بلوار دانشجو، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمینی‌شهر. کد پستی: ۸۴۱۸۱۴۸۴۹۹ ، Hadian@iaukhsh.ac.ir
2- گروه روان‌شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران، گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
3- گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی فیض‌الاسلام، خمینی‌شهر، ایران
4- گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خمینی‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی‌شهر، ایران
چکیده:   (1365 مشاهده)
اهداف: یکی از عوامل تاثیرگذار بر شادمانی افراد جامعه، اعتقادات مذهبی است. علاوه بر جهت‌گیری مذهبی، عوامل دیگری نیز بر شادکامی تاثیرگذار هستند که از آن جمله می‌توان به خوش‌بینی و امیدواری اشاره کرد. هدف از پژوهش حاضر، آزمون مدل تبیین احساس شادکامی دانشجویان توسط جهت­گیری مذهبی درونی با توجه به نقش میانجی‌گر خوش­بینی و امیدواری بود.
ابزار و روش‌ها: پژوهش حاضر، از نوع توصیفی- همبستگی است که بین دانشجویان موسسه غیرانتفاعی راغب اصفهانی در شهر اصفهان در سال ۱۳۹۶ به تعداد ۳۷۷ نفر انجام شد. این افراد به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه شادکامی آکسفورد، مقیاس جهت‌گیری مذهبی آلپورت، مقیاس امید بزرگسالان (AHS) و آزمون جهت‌گیری زندگی (LOT) بود. برای آزمون مدل، از ضریب همبستگی پیرسون، روش تحلیل مدل­یابی معادلات ساختاری (SEM)، با به‌کارگیری روش برآورد حداکثر درست‌نمایی (ML) و روش بوتاستراپ استفاده شد. تحلیل­ها با استفاده از نرم‌افزارهای AMOS ۲۲ و SPSS ۱۸ صورت گرفت.
یافته‌ها: بین تمام متغیرهای مدل با یکدیگر همبستگی مثبت و معنی‌دار وجود داشت (۰۱/۰p<). شاخص­های برازش برای مدل پژوهش در دامنه مطلوبی قرار داشتند؛ بنابراین مدل حاضر با داده­های تجربی هماهنگ بود. همچنین تمامی ضرایب مسیر مدل، به‌جز مسیر خوش‌بینی به شادکامی، مثبت و معنی‌دار بودند. علاوه بر این، تمامی اثرات غیرمستقیم مدل نیز معنی‌دار بودند.
نتیجه‌گیری: جهت‌گیری مذهبی درونی را می‌توان به عنوان یکی از عوامل تاثیرگذار بر خوش‌بینی، امیدواری و شادکامی در نظر گرفت.
اهداف: یکی از عوامل تاثیرگذار بر شادمانی افراد جامعه، اعتقادات مذهبی است. علاوه بر جهت‌گیری مذهبی، عوامل دیگری نیز بر شادکامی تاثیرگذار هستند که از آن جمله می‌توان به خوش‌بینی و امیدواری اشاره کرد. هدف از پژوهش حاضر، آزمون مدل تبیین احساس شادکامی دانشجویان توسط جهت­گیری مذهبی درونی با توجه به نقش میانجی‌گر خوش­بینی و امیدواری بود.
ابزار و روش‌ها: پژوهش حاضر، از نوع توصیفی- همبستگی است که بین دانشجویان موسسه غیرانتفاعی راغب اصفهانی در شهر اصفهان در سال ۱۳۹۶ به تعداد ۳۷۷ نفر انجام شد. این افراد به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه شادکامی آکسفورد​​، مقیاس جهت‌گیری مذهبی آلپورت، مقیاس امید بزرگسالان (AHS) و آزمون جهت‌گیری زندگی (LOT) بود. برای آزمون مدل، از ضریب همبستگی پیرسون، روش تحلیل مدل­یابی معادلات ساختاری (SEM)، با به‌کارگیری روش برآورد حداکثر درست‌نمایی (ML) و روش بوتاستراپ استفاده شد. تحلیل­ها با استفاده از نرم‌افزارهای AMOS ۲۲ و SPSS ۱۸ صورت گرفت.
یافته‌ها: بین تمام متغیرهای مدل با یکدیگر همبستگی مثبت و معنی‌دار وجود داشت (۰۱/۰p<). شاخص­های برازش برای مدل پژوهش در دامنه مطلوبی قرار داشتند؛ بنابراین مدل حاضر با داده­های تجربی هماهنگ بود. همچنین تمامی ضرایب مسیر مدل، به‌جز مسیر خوش‌بینی به شادکامی، مثبت و معنی‌دار بودند. علاوه بر این، تمامی اثرات غیرمستقیم مدل نیز معنی‌دار بودند.
نتیجه‌گیری: جهت‌گیری مذهبی درونی را می‌توان به عنوان یکی از عوامل تاثیرگذار بر خوش‌بینی، امیدواری و شادکامی در نظر گرفت.
واژه‌های کلیدی: جهت‌گیری مذهبی، احساس شادکامی، خوش‌بینی، امیدواری
متن کامل [PDF 476 kb]   (255 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۲/۳ | پذیرش: ۱۳۹۷/۳/۲۶ | انتشار: ۱۳۹۷/۹/۲۹


XML   English Abstract   Print



دوره 2، شماره 4 - ( پاییز 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها